The Gate: een vergeten horrorfilm uit de jaren 80 die vreemdere dingen weerspiegelt

9

Door de recente conclusie van Stranger Things zijn veel kijkers op zoek naar soortgelijke sensaties. Als je zin hebt in die nostalgische mix van bovennatuurlijke horror en coming-of-age-avontuur, zoek dan niet verder dan The Gate, een eigenzinnige horrorfilm uit 1987 die nu gratis wordt gestreamd op Tubi.

Een bekende formule

The Gate vertoont opvallende overeenkomsten met de Netflix-hit: een groep vindingrijke kinderen, een poort naar een andere dimensie die zich opent in een achtertuin in een buitenwijk, en een demonische dreiging die alleen zij kunnen stoppen. De esthetiek van de film, van de rood-op-zwarte titelkaart tot de historische setting, roept opzettelijk dezelfde sfeer uit de jaren 80 op die Stranger Things tot een cultureel fenomeen maakte.

Het plot: Poort naar de hel

Het verhaal draait om Glen, gespeeld door een jonge Stephen Dorff, die een mysterieus gat in zijn achtertuin ontdekt nadat een boom is verwijderd. Wanneer zijn ouders de stad verlaten, openen Glen en zijn vrienden per ongeluk een portaal naar de hel, waardoor een horde miniatuurdemonen en chaos in hun buurt loslaat. Wat volgt is een verrassend effectieve mix van praktische effecten, tiener-kapsels en echte angsten.

Waarom dit ertoe doet: nostalgie en invloed

The Gate is niet alleen een vergeten overblijfsel uit de horror uit de jaren 80; het is een voorloper van veel van de elementen die later Stranger Things zouden definiëren. De mix van door Stephen King geïnspireerde angst, verwondering uit de kindertijd en verwijzingen naar de popcultuur (heavy metal-teksten en zelfgemaakte raketten tegen demonen) was een voorafschaduwing van de toonbalans die de Netflix-serie zo succesvol maakte.

De erfenis van praktische effecten

Ondanks zijn low-budget oorsprong, levert The Gate opvallende momenten dankzij de praktische effecten. De film bevat memorabele scènes, zoals kleine demonen die uit een grotere losbarsten, die zelfs indruk zouden maken op special effects-legende Ray Harryhausen. De gedateerde beelden dragen bij aan de charme van de film en creëren een uniek gevoel van angst dat moderne CGI vaak moeilijk kan repliceren.

Echo’s van Hawkins

Net zoals de Hellfire Club de Demogorgon in Hawkins, Indiana uitdaagde, gebruiken deze kinderen hun kennis en creativiteit om terug te vechten tegen de krachten van de onderwereld. The Gate bewijst dat een mix van horror en fantasie, uitgevoerd met voldoende hart en verbeeldingskracht, een blijvende indruk op het publiek kan achterlaten.

The Gate is misschien niet van dezelfde omvang als Stranger Things, maar biedt verrassend veel entertainmentwaarde. Voor wie op zoek is naar een dosis nostalgie uit de jaren 80 en een herinnering aan de roots van het genre, is deze cultklassieker een must-watch.