Rodzina Scribnerów nie tylko drukowała książki. Stworzyli amerykańskie imperium literackie, które przeżyło swoich założycieli o kilka pokoleń. Ze skromnych początków w 1846 roku firma rozrosła się do Charles Scribner’s Sons, nazwy będącej synonimem poważnej literatury amerykańskiej. Przez prawie 150 lat nie tylko publikowali książki; kształtowali kanon dla kraju wciąż poszukującego swojego głosu.
Wszystko zaczęło się od prezbiteriańskiego akcentu. Charles Scribner (1821–1871) założył firmę w Nowym Jorku wraz z Izaakiem D. Bakerem. Ich wczesny katalog składał się z prac suchych. Filozofia. Teologia. Credo prezbiteriańskie. Jeśli chciałeś zrozumieć duszę, kupowałeś książki od Bakera i Scribnera. Ale Charles Scribner widział dalej. Pod koniec życia zmienił kurs. Zaczął importować literaturę brytyjską i kontynentalną. Tłumaczenia. Wznawia. Wiedział, że amerykański czytelnik jest głodny czegoś więcej niż tylko kazań.
Kiedy Scribner zmarł w Lucernie w Szwajcarii w 1871 roku, pozostawił firmę swoim trzem synom. Kontrolę przejęli John Blair, Charles Jr. i Arthur Hawley Scribner. Prawdziwa przemiana nastąpiła jednak za czasów drugiego Karola Scribnera (1854–1930). Kierował firmą od 1879 do 1928. Pod jego kierownictwem lista autorów przesunęła się z teologii na modernistycznych artystów wagi ciężkiej.
Złoty wiek amerykańskich autorów
Dlaczego wciąż mówimy o Scribnerze? Ponieważ podejmowali ryzyko, wspierając talenty, które inni ignorowali. Za panowania Karola Scribnera II firma opublikowała Henry James. Opublikowali George Washington Cable. Wydrukowali Theodore Roosevelt i George Santayana. Ale fikcja pozostawiła największy ślad.
Zapoczątkowali karierę Edith Wharton i Ring Lardner. Później opublikowali Ernest Hemingway. Na drugą stronę Atlantyku przywieźli Roberta Louisa Stevensona, Rudyarda Kiplinga i J. M. Barry. Nawet John Galsworthy znalazł tam swój dom. To nie był przypadek. Była to strategia kurowania najlepszych umysłów w anglojęzycznym świecie.
Na tym linia rodzinna się nie kończyła. Kierownictwo przejął jego syn Charles Scribner (1890–1952). Potem przyszedł Charles Scribner Jr. (1921–1995). Nie tylko prowadził wydawnictwo. Pełnił także funkcję prezesa Princeton University Press. Wydawnictwo to zostało założone w 1905 roku przez jego dziadka, Charlesa Scribnera (pierwszego). Trzy pokolenia. Dwa duże instytuty. Jedno nazwisko zapisało się w historii nauki i literatury.
Periodyki, które zdefiniowały pokolenie
Książki to tylko połowa historii. Scribner rozumiał także siłę serializowanych esejów. W 1870 r. wypuścili „Miesięcznik Scribnera”. Ukazywał się do 1881 r. Zaczęli także wydawać „St. Mikołaja* w 1873 r. Istniała do 1881 r. Nie były to pisma wysokospecjalistyczne
