Maandag aankondiging.
Elon Musk wil dat volledig zelfrijdende Tesla’s door de Verenigde Staten razen. Later dit jaar. Hij wil niet eens dat er een mens op de stoel op de rem trapt.
Hij spreekt vanuit Tel Aviv, via video, op de Smart Mobility Summit. Het plan is eenvoudig: uitbreiding van wat ze in Texas zijn begonnen. Naar de rest van het land. Binnen het jaar.
Het klinkt zelfverzekerd.
De verkopen van Tesla zijn echter vertraagd.
Op dit moment rijden deze robotaxis alleen op drie locaties in Austin, Dallas en Houston. Daar werken ze, zegt Musk. Maar verslaggevers van Reuters gingen er dieper op in. Wat ze vonden was… minder indrukwekkend. Lange wachttijden. Auto’s verdwijnen volledig van de grid. Afzetpunten die mijlenver verwijderd leken van waar de passagier eigenlijk heen wilde.
“Het is zo overweldigend dat het over tien jaar een niche-ding zal zijn om daadwerkelijk met je eigen auto te rijden.”
Dat was de voorspelling. Over vijf jaar? Misschien zal 90 procent van alle kilometers AI-aangedreven zijn. Tien jaar later wordt het stuur vasthouden een hobby. Een bijzondere, zeldzame gewoonte.
Musk is een man die gedurfde tijdlijnen voorspelt en deze zelden raakt. Dit is niet nieuw. Afgelopen november kreeg Tesla een vergunning voor ritjes in Arizona. Toch blijft het optimisme bestaan. Zelfs terwijl de NHTSA problemen signaleert.
Zoals de recente terugroepactie van 218.861 voertuigen.
Achteruitkijkcamera feeds vertraging. Beelden komen te laat.
Het verhoogt het ongevalsrisico. Simpel gezegd.
Waymo moest iets soortgelijks doen. Alphabet trok vorige week bijna 4.000 robottaxi’s. Hun sensoren misten ondergelopen wegen. De auto’s reden sneller dan veilig naar binnen.
De zorgen over de veiligheid nemen toe. Musk kijkt naar Mars.
Hij gebruikte het podium om op te scheppen over SpaceX. Herbruikbare raketten zijn dichtbij, beweert hij. Als ze het dit jaar redden? Vork in de weg. De mensheid wordt ruimtevaart. De kosten dalen.
Dan komt het bodyhacken.
Neuralink.
Later dit jaar krijgt het Blindsight-implantaat zijn eerste mens. Het doel: zicht voor blindgeborenen of mensen met ernstige beperkingen.
Begin beperkt, belooft Musk. Eventueel? Bovenmenselijke visie. Precieze visie. Ook zijn ze bezig om verlamde mensen weer te laten lopen.
Robots maken de gedachte af. Humanoïde exemplaren.
Over tien jaar verwacht Musk ze overal. De productiviteit schiet omhoog. De lonen stijgen. Er zou een universeel hoog inkomen komen.
Wie controleert precies de dode hoek?
De camera’s blijven achter. De wegen overstromen. De drop-off is drie blokken te ver. En toch gaat het aftellen door. Musk ziet een toekomst waarin autorijden archaïsch is, een nichehobby voor moedige of nostalgische mensen. Hij ziet een wereld gebouwd op herbruikbare raketten, neurale chips en metaalarbeiders in fabrieken die niet meer door mensen worden gerund.
Hij verwacht het allemaal in 2035.
Misschien.
Waarschijnlijk niet.
