De magie van 3D-printen valt niet te ontkennen. Het voelt als sciencefiction: het creëren van fysieke objecten uit het niets, zoals een Star Trek-replicator. Toch heeft de gemeenschap een reputatie te verliezen. Jarenlang werden deze machines gezien als technische beesten. Intimiderend. Duur. Gereserveerd voor hobbyisten met te veel tijd en te weinig sociaal leven.
Elegoo probeert die vorm te doorbreken. Voer de Elegoo x emoji Centauri Carbon 2 in. Het is een felgele, lachende doos. Het beweert toegankelijk te zijn. Maar is het eigenlijk gemakkelijk voor een complete beginner?
Het antwoord is genuanceerd. De printer is uitstekend. De marketing is mager. De opzet is… ingewikkeld.
Het zware werk en de installatiestrijd
Mijn eerste gedachte terwijl ik de verzenddoos vasthield: Wauw. Dit ding is zwaar.
Het kwam verpakt in lagen tape, film en verpakkingsschuim aan. Dat was logisch: het werd verzonden vanuit China, maar het uitpakken was een hele klus. Je pelt de lagen af als een ui van industriële bescherming.
Toen kwam de vergadering.
Als je online video’s hebt gezien waarin wordt beweerd dat dit vijftien minuten duurt, verwijder ze dan. Als totale beginneling kostte het me iets meer dan een uur. De Engelse handleiding heeft last van lokalisatie-eigenaardigheden of misschien de veronderstelling dat je al weet hoe deze machines werken. Termen waren onbekend. Diagrammen waren gedetailleerd genoeg om te volgen, maar de cognitieve belasting was hoog.
Laat u niet misleiden door de ‘voor kinderen’-marketing. Een kind kan dit niet alleen in elkaar zetten.
Pro-tip: Gebruik uw eigen gereedschap. De meegeleverde inbussleutels waren slordig. Ik verruilde ze voor mijn echte driverset en voorkwam dat mijn vingers weggleden. Ondanks de wrijving kreeg ik het bij de eerste poging in elkaar. Geen kapotte onderdelen. Geen grote fouten. Gewoon tijd en geduld.
Software die echt werkt
Het opzetten van de software was in vergelijking daarmee een fluitje van een cent.
Bij Elegoo wordt een USB-stick meegeleverd. Het heeft alles wat je nodig hebt. Ze hebben hun eigen slicer, ElegooSlicer, bovenop OrcaSlicer gebouwd. Als u andere 3D-printsoftware heeft gebruikt, voelt u zich thuis. Het is intuïtief. Krachtig.
De USB-stick bevat voorbeeldbestanden. De lokale opslag van de printer bevat ook een aantal emoji-modellen. Ja, echt waar. Je kunt een geel gezicht afdrukken dat een kus blaast als dat jouw gevoel is. De verwarmingsplaat heeft zelfs een emoji-mal aan de achterkant, zodat je prints eraf komen met een smiley op de onderste laag.
Ik heb de emoji’s overgeslagen. Ik wilde zien wat deze machine eigenlijk kon doen.
Ik koos een klein Boeddhabeeldje uit de USB-stick. Fijne details. Fijne plooitjes in de mouwen. Een hoofdtooi. Perfecte proefpersoon.
Eerste afdruk: details en trillingen
De Centauri Carbon 2 heeft een touchscreen. Eenvoudige interface. Ik heb het witte PLA-filament rechtstreeks op de machine geladen.
Laden is waar de Carbon 2 uitblinkt. U kunt vier spoelen vooraf laden. Elk heeft zijn eigen buis. Dit is een enorm voordeel ten opzichte van goedkopere printers die je dwingen spoelen via één poort te verwisselen, waardoor alles langzamer gaat.
De printer maakt gebruik van RFID-tags op Elegoo-filamentspoelen om het materiaal automatisch te herkennen. De filamenten met het emoji-merk die ze stuurden misten deze chips, dus moest ik de gegevens handmatig invoeren. Een kleine ergernis. Een triviale, eigenlijk. Eenmaal geladen, werd het filament soepel doorgevoerd.
Ik drukte op start.
Dertig minuten later was de Boeddha klaar.
De details waren indrukwekkend. De plooien in de mantel? Scherp. De textuur van de hoofdtooi? Duidelijk. Het was niet ingewikkeld op Warhammer-niveau, maar voor een FDM-printer (filament) was het vrijwel onberispelijk.
Er was één vangst. Trillingen.
De machine schudde. Moeilijk. Hij zat op een wankel bureau, wat niet hielp, maar zelfs op een stabiel oppervlak was de beweging merkbaar. Elegoo bevat nu standaard anti-vibratievoetjes op deze editie, die de trillingen hielpen dempen. Verplaats het naar een stevige tafel en het is beheersbaar.
De grenzen verleggen: dobbelstenen, torens en troopers
Na de Boeddha begon ik door prenten te vliegen.
Ik heb een goot voor het opvangen van filamentafval in 3D geprint, omdat Elegoo verrassend genoeg geen ingebouwde vuilverzamelaar had. Vervolgens pakte ik het CNET-logo aan. Dan een simpele vaas.
Ik werd hebzuchtig.
Ik probeerde een 20-zijdige dobbelsteenset. De kern moest eerst worden afgedrukt. Vervolgens 19 afzonderlijke frontplaten. Vervolgens aan elkaar gelijmd. Het werkte.
Toen bouwde ik een dobbelsteentoren. (Ik geef het toe: ik ben een nerd.)
Ten slotte probeerde ik de Elegoo Centauri Carbon 2 te testen met een complex troopermodel in Grimdark -stijl. Geïnspireerd door tafelspellen, had dit stuk een rugzak, een zwaard, een harnas en ingewikkelde details. Het werd in vier delen gedrukt.
De maker heeft steunstructuren in het bestand opgenomen. Dit zijn tijdelijke steigers die overhangende delen van een model ondersteunen. Zonder hen zou je draderige klodders of ingestorte geometrie krijgen.
Met de slicer kunt u “boom”-steunen of standaardpalen genereren. Boomsteunen zijn beter voor organische vormen. Ze gebruiken minder materiaal en zijn gemakkelijker te verwijderen.
De resultaten? Gemengd, maar over het algemeen solide.
Het zwaard van het zwaard worstelde. De onderrand werd meer rooster dan massief metaal. De basis had enkele laagverschuivingen. Maar kijk eens naar de kleine flikkerende kaarsjes rond de voeten van de figuur. Kijk naar de afzonderlijke platen van het pantser.
Dit is de magie van filamentprinten. Het komt niet overeen met de microscopische perfectie van harsprinters. Maar het komt opmerkelijk dichtbij. Ik had de printsnelheid kunnen vertragen of de laaghoogte kunnen verlagen voor nog scherpere randen, maar bij de standaardinstellingen was de kwaliteit al hoog.
Vonnis
Is de Elegoo Centauri Carbon 0 gemakkelijk te gebruiken?
Als je een ervaren maker bent, ja. Het is snel, nauwkeurig en rijk aan functies.
Als je een beginner bent zoals ik, is de software gebruiksvriendelijk. De afdrukkwaliteit is uitstekend. Maar de hardware-installatie vergt echte inspanning. Het is geen ‘plug and play’-speelgoed. Het is een machine die voorbereiding beloont.
De emoji-branding is oppervlakkig. Een dun laagje verf op een serieus stuk hardware. Maar misschien is dat oké. Als het meer mensen bij de hobby brengt, klaag ik niet. De printer werkt. De gemeenschap groeit. En zodra die eerste succesvolle print van het bed komt…
Nou ja. Je gaat niet echt terug.
